نخستین فرمانده نیروی انتظامی شهرستان فریدون کنار در اولین مصاحبه خود گفت:در هفته اخیر در بحث ارتقاء امنیت اجتماعی و انضباط ترافیکی نیروی انتظامی منطقه توانست بیش از پنج کیلو گرم از انواع مواد مخدر در حوزه استحفاظی کشف و ضبط نماید. سرهنگ سید علی اکبرموسوی مواد مکشوفه را حدود یک کیلو گرم تریاک، چهارکیلو گرم گراس و سیصد گرم کراک عنوان کرد.

به گزارش خبرنگار "دریانیوز" ، وی در خصوص ارتقاء امنیت اجتماعی افزود: تاکنون انواع تجهیزات ماهوار ه ای بالغ بر 13 دستگاه و همچنین بیش از 150 نسخه لوح فشرده غیره مجاز از اماکن خصوصی و عمومی شناسائی و ضبط گردید.

 فرمانده نیروی انتظامی شهرستان بندری فریدون کنار تصریح کرد : در حفظ و رعایت حقوق شهروندی و احساس امنیت در اجرای طرح های عملیاتی مدیریتهای تخصصی این نیرو تاکنون افزون بر 35 دستگاه انواع موتور سیکلت توقیف و با راکبین متخلف و بر هم زنندگان نظم و امنیت عمومی برخورد قانونی به عمل آمده است.

سرهنگ موسوی در پایان به مردم شهید پرور منطقه نوید داد پیرامون مبارزه با توزیع کنندگان مواد افیونی تا سرحد ریشه کنی با تعامل مسئولین و همکاری مردم شریف فریدون کنار ادامه خواهیم داد.

داستان غم انگیز زندگی عباس حاج کناری

می‌خواهم زنده بمانم و زندگی کنم

مگر من آیینه عبرت نیستم؟ مگر نمی‌بینند عباس حاج کناری چه شد و به کجا رسید؟ اگر نمی‌ببینند بگذارید این راه را خودشان طی کنند! زنم رفت، بچه‌ام را از دست دادم، پولم، زندگی ام و ازهمه مهم‌تر جوانی و سلامتی ام از بین رفت. هنوز در پایم احساس درد می‌کنم، اینها برای نابودی کافی نیست؟! ولی حالا دوباره تصمیم گرفتم زندگی را از نو بسازم. همه چیز را می‌گذارم پای کم ارادگی خودم و یا امتحان خدایی، باید از نو شروع کنم.

اعجوبه فریدونکناری از کجا به‌این جا رسید؟ کسی که در المپیک آتلانتا مقابل آنیبال نیوولز کشتی گیر گمنام پرتوریکویی ضربه فنی شده بود، یکسال بعد درپایتخت کشتی دنیا مثل آوار روی سر ده هزار تماشاگر روس خراب شد و کاری کرد که همگی زودتر از کشتی گیر مغلوب، سالن مسابقه را‌ ترک کنند! او عباس حاج کناری است و از روزهای مشقت باری که به خاکی زد صحبت می‌کند. عباس اما هنوز تمام نشده، مازندران، ایران و دنیا باید باور کند که او سلامی دوباره به کشتی داده است و می‌خواهد به خاطر خودش، دخترش، خانواده و همشهریان و هموطنانش دوباره فریاد بزند: سلام زندگی

شنیدیم که در کرج بچه‌ها را تمرین می‌دهی!

قبل از عید با طالقانی صحبت کردم و گفتم می‌خواهم در کرج زندگی کنم. او هم مرا پیش ابراهیم جوادی فرستاد و یکی از سالن‌های کرج دراختیارم قرار گرفت. دوسانس تمرینی دارم، جوانان و بزرگسالان را تمرین می‌دهم.

بدنت حسابی روی فرم آمده، مشخص است که خودت هم خوب تمرین می‌کنی.

برای حفظ سلامتی تمرین می‌کنم. وضعیتم خیلی خوب شده و روز به روز هم بهترمی شوم. آمدم که دوباره از صفر شروع کنم. باید دوباره زندگی ام را بسازم. برای این که به لحاظ مالی هم خودم را تأمین کنم در کرج مجوز تاکسی رانی گرفتم. خیلی دوست دارم درخدمت کشتی باشم وهمه‌این اتفاقات را به فال نیک گرفتم گرچه هنوز خیلی‌ها چوب لای چرخم می‌گذارند و دوست ندارند عباس حاج کناری از زمین بلند شود. امروز هم کسی کمکم نمی‌کند ولی می‌خواهم هرطورکه شده هرآن چه که خراب شده را از نوبسازم.

برویم سراغ گذشته، از روزی که برای اولین بار روی تشک رفتی، می‌خواهیم از اول شروع کنیم تا به‌امروز برسیم.

روز اول که رفتم باشگاه، راهم ندادند. می‌گفتند خیلی وزنت پایین است. من 19 کیلو بودم و باید در 26 کیلوکشتی می‌گرفتم. با گریه و زاری جلسه دوم اجازه دادند روی تشک تمرین کنم. همان هفته اول ورودم به باشگاه، قهرمان باشگاه‌های فریدونکنار شدم. یک ماه بعد درمسابقات استانی به مقام اول رسیدم وبه سه ماه نکشید که علیرغم این که برای شرکت در مسابقات گروه الف نوجوانان کشور دوسال کم داشتم، دوباره قهرمان شدم.

و در 43 کیلوگرم برای مسابقات جهانی نوجوانان انتخاب شدی؟

سال 69 بود که در مسابقات کشوری به قهرمانی رسیدم و به مجارستان رفتم. آنجا ‌هارون دوغان ‌ترک را سه بر یک بردم ولی حقم را خوردند و بعد از کشتی، نتیجه را برگرداندند. کار من از همان ابتدا با بد شانسی شروع شد. همه روزنامه‌ها نوشتند چطور مرا از مدال طلا دور کردند. بعد از مسابقات جهانی، پدرم به خاطر دانشگاه اجازه نمی‌داد کشتی بگیرم ولی من دوسال مخفیانه زیرنظر ذبیح ا... محمدی تمرین کردم. محمدی اولین و آخرین مربی من در کشتی بود. بدنم حسابی جان گرفته بود برای همین وقتی می‌خواستم وارد دانشگاه‌تربیت بدنی تهران شوم درمسابقات کشوری که درمشهد برگزار می‌شد، با بردن سعید آذربایجانی و سایر رقبا، ستاره رقابت‌ها شدم و همان موقع محمود معزی پور و حسن حمیدی روی من دست گذاشتند که در جام تختی کشتی بگیرم. 19 سالم بود و 59 کیلو بیشتر نداشتم، مرا فرستادند 63 کیلو و محمد طلایی در 58 کیلو کشتی گرفت. مسابقات در شیراز برگزار شد که بازهم ستاره مسابقات شدم. آنجا بهمن شهبازی و ولی پوریوسف را بردم. عسگری محمدیان را هم قبلاً هفت بر صفر در مسابقات استانی برده بودم.

البته درآن دوره خبرنگاران به حضور تو درتیم ملی انتقاد می‌کردند!

بله، آنها می‌گفتند حاج کناری فقط می‌تواند حریفان داخلی‌اش را شکست دهد وخارج از ایران دوپینگ می‌کند و می‌بازد! من خیلی آماده بودم، حتی 68 کیلوها هم نمی‌توانستند با من تمرین کنند ولی جام جهانی چاتانوگای آمریکا خیلی برایم بزرگ بود. آن جا سوم شدم، منصور برزگر پایم ایستاد وگفت حاج کناری به درد تیم می‌خورد با این حال خیلی از خبرنگاران به‌این انتخاب انتقاد می‌کردند.

در جهانی 95 آتلانتا هم نتیجه نگرفتی تا آنها بیشتر روی ادعای خود پافشاری کنند!

من با یک باخت، هشتم دنیا شدم. امیر خادم همان جا گفت: می‌تونستی اول بشی، حیف شد! برزگر هم از کارم راضی بود و گفت به شرطی که در جام تختی اول بشوی، تو را برای تیم اعزامی به المپیک انتخاب می‌کنم. همین طور هم شد و مجدداً به آمریکا رفتم. رقابت‌های جهانی و المپیک آتلانتا خیلی سنگین بود و متأسفانه نتوانستم خودم را جمع وجور کنم.

گویا در دهکده المپیک1996 حاشیه‌های فراوانی برای تیم وجود داشت!

تیم سه تکه شده بود. وضعیت خوبی نبود. اصلاً در دهکده گم شده بودیم. کشتی گیر خودش به تنهایی تمرین می‌کرد، می‌دوید و کشتی می‌گرفت. همان جا گئورگیان ارمنی را در تمرین نه بریک شکست دادم، با آلبرتو رودریگرز کوبایی و مطرح در 74 کیلو هم مساوی شدم ولی روی تشک مسابقه، جو مسابقات مرا گرفته بود. بعد از کشتی با تام براندز و عزیزاف، مقابل کشتی گیر پورتریکو در حالی که هفت بر صفر جلو بودم ضربه شدم. قبل و بعد از المپیک خیلی ازمن انتقاد شد. دیگر صراحتاً می‌نوشتند حاج کناری در حد تیم ملی نیست.

پس برای عضویت در تیم ملی اعزامی به جام جهانی 97 کار دشواری داشتی؟

بعد از المپیک منصور برزگر رفت و امیر خادم کار را بر عهده گرفت. امیر خادم هم برایم شرط گذاشت که در صورت قهرمانی در جام تختی می‌توانم در مسابقات جهانی شرکت کنم. جام تختی در ساری برگزار شد و من اول شدم ولی چون این رقابت‌ها در استان خودم برگزار شده بود، دوباره برایم انتخابی گذاشتند. عسگری دیگر نیامد ولی دودانگه، کاوه، عزیزی و شهبازی درمسابقات انتخابی حضور داشتند و در نهایت من از این جمع برای سفر به کراسنویارسک انتخاب شدم. امیر خادم قبل از پرواز تیم به من گفت: این آخرین فرصت توست، اگرموفق شدی که بازهم ادامه می‌دهی و گرنه دیگر شانسی برای شرکت درمسابقات جهانی نخواهی داشت...

امیررضا خادم درآن مقطع برای تیم ملی یک روانشناس آورد. تأثیری داشت؟

خیلی خوب بود، هر روز توی دفترم می‌نوشتم: عباس اول شده! شب قبل از فینال داوود قنبری که هم اتاقم بود می‌گفت توی خواب، سرود ملی را می‌خواندم! از نظر روحی خودم را کاملاً آماده مسابقات کرده بودم و به هیچ چیزی جز قهرمانی فکر نمی‌کردم. اول با گرالاک لهستانی کشتی گرفتم که او را دو بریک بردم. بعد حریف یونانی که روسی الاصل بود را چهار بر صفر شکست دادم. کشتی گیر مغول هم چهار بر صفر به من باخت و کشتی سرگروهی را با عزیزاف روسی گرفتم.

اعضای تیم فکر می‌کردند تو برنده این کشتی باشی؟

نه، همه گمان کردند هشت به هیچ ببازم به خاطر همین کسی جز علیرضا حیدری در سالن نماند. حاج محمد خادم بهم گفت: مواظب باش دست وپات نشکنه!... ولی من هشت بر صفرعزیزاف را شکست دادم. وقتی نتیجه به اعضای تیم اعلام شد، آنها فکرمی کردند که دروغ می‌گوییم.

کشتی فینال چطور بود؟

گری کولات آمریکایی را چها بردو شکست دادم و قهرمان شدم. او بعد از کشتی نه با من دست داد و نه روی سکو تحویلم گرفت. ازاین باخت خیلی عصبانی بود.

و کشتی‌های سال 97 یک بار دیگر درمسابقات جهانی 98 تکرار شد؟

بله، مثل کراسنویارسک با کشتی گیران لهستان و یونان رو در رو شدم، فقط جای حریف مغولی با جانگ جای سونگ کره‌ای که نایب قهرمان المپیک 96 آتلانتا بود عوض شد و کشتی سرگروهی راهم دوباره با عزیزاف گرفتم.

به نظرمی رسید برای کشتی فینال برنامه نداری. چرا آن قدر سردرگم روی تشک حاضر شدی؟

قبل مسابقات اصلاً روی بارزاکوف حساب نمی‌کردم. در کشتی‌های قبلی، استرس داشتم ولی حریف بلغاری را جدی نگرفته بودم. این مسأله در نحوه روی تشک آمدن من کاملاً مشهود بود. قبل از کشتی فینال، برای این که به خودم روحیه بدهم و حریفم را گول بزنم، با پرش روی سکو می‌رفتم ولی در کشتی با بارزاکوف این کار را نکردم. در واقع تنها مبارزه‌ای که مغرور شده بودم، همین بود. در مقابل، بازراکوف کاملاً روی کشتی با من کار کرده بود و برای ثانیه به ثانیه کشتی برنامه داشت. او همه کشتی‌هایم را دیده بود. وقتی برای گرفتن زیر چپش اقدام کردم، خاکم کرد، به زحمت به پای راستش رسیدم و خاکش کردم. ولی در آخرین زیرگیری روی پل گیر کردم و ضربه شدم.

در فاصله یک ساله کراسنویارسک تا تهران چه اتفاقاتی افتاد؟

وقتی درسال 97 قهرمان دنیا شدم، فکر می‌کردم به همه چیز رسیدم. به هر حال هر کشتی گیری که قهرمان می‌شد، زندگی خوبی را شروع می‌کرد. من هم منتظر بودم ولی درگذشت دو تن از دوستان نزدیکم باعث شد جشنی که قراربود درمازندران بگیرند، به هم بخورد و دیگر هم این مراسم انجام نشود. برای تحویل جوایز درنظر گرفته شده به مازندران که می‌رفتم می‌گفتند تو برای تهران کشتی می‌گیری برو آنجا جوایزت را بگیر، به تهران که می‌آمدم، می‌گفتند تو مازندرانی هستی! این دوگانگی وجود داشت و هنوز هم که هنوزه خبری از پنج هکتار زمین رئیس جمهوری، زمین کلاردشت و آپارتمانی که قرار بود به من و محمد طلایی بدهند، نیست. اگر کسی بگوید یک سکه به حاج کناری دادم، بیاید همین جا تا من 10 سکه به او بدهم! همان روزها خیلی ذوق داشتم که با استاندار ملاقات کنم، او دو سکه گذاشت روی میز که من آن را به استاندار برگرداندم.

بعد از جهانی 98 چه اتفاقی افتاد که نایب قهرمان دنیا قید کشتی را زد و درحالی که دو واحد بیشتر تا گرفتن لیسانس نداشت، از انظار عمومی ناپدید شد؟

مشاور خوبی نداشتم، اصلاً هیچ کسی را نداشتم. آدم با همت خودش به خیلی جاها می‌رسد ولی حفظ کردن این موقعیت به داشتن مشاوران و رفقای خوب و موجه احتیاج دارد. همه می‌خواهند تو را از اوج، پایین بکشند و زیرپایت را خالی می‌کنند. من درسم خوب بود، قبل از قهرمانی دنیا، نمراتم 16 یا 17 پایین‌تر نبود. فقط دو واحد معارفم مانده بود تا مدرک کارشناسی ام را بگیرم ولی... البته نمره‌این درسم 10 شده ولی مسؤولان دانشگاه‌تربیت معلم تهران، دانشکده شهید کشوری (واقع در خیابان مفتح) هنوز نمره را وارد لیست کامپیوتری نکرده‌اند. به لطف جواد رفوگر قرار است این مشکل حل شود ومدرکم را بگیرم. شاید برای فوق لیسانس هم اقدام کنم. حتی اگر دیگر ادامه ندهم، بازهم همین مدرک به دردم می‌خورد.

برای بازی‌های آسیایی بانکوک، تیم ملی به تو احتیاج داشت. چرا به اردو نمی‌آمدی؟

ابتدا نمی‌خواستم به اردو بیایم، مهدی کاوه پشت سرم بود. یک ماه مانده به مسابقات ما را به اردوی همدان بردند ولی درآستانه مسابقات گفتند برواستراحت کن، کاوه را برای آسیایی درنظر داریم ! کاملاً آماده بودم. خیلی هم دوست داشتم در بانکوک کشتی بگیرم ولی مرا نبردند. بعد هم لج کردم، برایم زور داشت حریف تمرینی بشوم. جدایی من از کشتی همان جا شروع شد. ضمناً تازه ازدواج کرده بودم ولی زندگی مشترک بیشتر از یک ماه دوام نداشت.

کشتی بیشتر روی زندگی خانوادگی‌ات تأثیر گذاشت و یا زندگی شخصی‌ات باعث شد زود کشتی را کنار بگذاری؟

اگر می‌خواست زندگی روی کشتی ام تأثیر بگذارد، همین حالا هم دیگر سراغ کشتی نمی‌آمدم. همان موقع می‌خواستم آنکارا کشتی بگیرم ولی محمد طلایی انتخاب شده بود. برای شرکت درالمپیک هم خیلی آماده بودم. همه حریفانم را بردم، تست‌ها و رکوردهایم بهتر از سال‌های 97 و 98 بود. ازهادی حبیبی که کشتی گیر 74 کیلو بود بپرسید من چقدر در وزن خودم آماده بودم. او شاهد تمرینات من بود. ولی خیلی‌ها فکر می‌کردند چون زندگی من به خاکی رفته، دیگر نمی‌توانم! ولی خودم مطمئن بودم که می‌توانم.

اگر بخواهی پنج مقصر اصلی برای تغییر مسیر زندگی ات پیدا کنی، روی چه کسانی دست می‌گذاری؟

چرا دنبال مقصر می‌گردید؟ من هیچ وقت کارهای‌اشتباهم را توجیه نمی‌کنم و گناهم را گردن کسی نمی‌اندازم. این زندگی مال من بود و خودم بیشتر ازهرکسی درآن نقش داشتم. درست است اطرافم آدم‌های زیادی وجود داشتند ولی تصمیم گیرنده و کننده کار خودم بودم.

برای این دنبال مقصر هستیم که می‌بینیم هنوز هم خیلی‌ها راه تو را ادامه می‌دهند. نمی‌خواهی در این مورد بیشتر صحبت کنی تا این عده، آخرجاده را ببینند؟

مگر من آیینه عبرت نیستم؟ مگر نمی‌بینند عباس حاج کناری چه شد و به کجا رسید؟ اگر نمی‌ببینند بگذارید این راه را خودشان طی کنند! زنم رفت، بچه‌ام را از دست دادم، پولم، زندگی ام و ازهمه مهم‌تر جوانی و سلامتی ام از بین رفت. هنوز در پایم احساس درد می‌کنم، اینها برای نابودی کافی نیست؟! ولی حالا دوباره تصمیم گرفتم زندگی را از نو بسازم. همه چیز را می‌گذارم پای کم ارادگی خودم و یا امتحان خدایی، باید از نو شروع کنم.

چرا کرج را انتخاب کردی؟

واقعاً تأسف آور است، چرا من باید کرج باشم. یک روزی در تهران محمود معزی پور، منصوربرزگر، امیر خادم و حسن حمیدی دستم را گرفتند ولی چرا یک نفر ازمازندران نباید کمکم کند؟ ثمربخش، کلانتری، استاندار و... کجا هستند؟ کدام یک از این نفرات یک بار زنگ زدند و از فدراسیون خواستند هوای مرا داشته باشد؟ پارسال خودم به طالقانی گفتم دلم می‌خواهد مربیگری کنم او هم مرا به تیم ملی جوانان معرفی کرد و دو، سه ماهی با اکبر فلاح بودیم، بعد گفتند ما کاری که وظیفه مان بود انجام دادیم حالا باید به استان خودت بروی و مسؤولان مازندران تورا به فدراسیون معرفی کنند! من عسگری محمدیان را هفت برصفربردم چرا او الان مربی تیم ملی است ولی من...؟ من وجود دارم، چرا مرا نمی‌بینند؟ وقتی می‌بینم هم تیمی‌هایم غلامرضا محمدی وامیرتوکلیان در تیم ملی هستند واقعاً حسرت می‌خورم و خودم را محق می‌دانم.

به هر حال عسگری هم قهرمان بزرگی است.

البته اگر مجید‌ترکان در رأس کار بود، این حرف را نمی‌زدم ولی چیزی از مربیان فعلی تیم ملی کم ندارم فقط مشکلم این است که مازندرانی هستم. شاید اگر بچه سیزده آبان بودم، آنها حمایتم می‌کردند و روزگارم این نبود. حالا که حرف به‌این جا کشید، بگذارید حقیقتش را بگویم. رفقای شمالی ام مرا به جاده خاکی بردند. شمالی‌ها پول می‌دادند که فلانی را خراب کنید. چرا امروز حاجی زاده را به حاشیه می‌برند؟ چرایش را من می‌دانم، چون یک روز او گفت الگویم عباس حاج کناری است. خانواده من، هم استانی‌هایم هستند وقتی آنها از من بد بگویند چه انتظاری از دیگران دارم؟

چرا حاج کناری با ثبات نیست؟

شما چه کار به ثبات من دارید! من نه بلدم پول دربیاورم و نه بلدم زندگی کنم ولی حداقل کشتی که بلدم. شما از کشتی چه می‌خواهید، جز این که فن‌های مختلف را یاد بدهم و کشتی گیران را با راه و بیراهه آشنا کنم، به آنها بگویم زندگی چیست. من همه اینها را خوب می‌دانم. کرج هم جای دوری نیست، بالای سربچه‌ها هستم و به کسی کارم ندارم. آن روزها که قهرمان بودم، دنبال مطبوعاتی‌ها نبودم چون لهجه شمالی داشتم آنها هم کمترسراغم می‌آمدند امروز هم نیازی به‌این چیزها ندارم. فردا که تمام نشده پس هنوز فرصت دارم و همین روند را در کرج ادامه می‌دهم. اگر به نتیجه نرسیدم، دوباره برمی گردم به شمال خودمان!

برخی‌ها از تو یک هیولا ساختند، حتماً درجریان هستی؟!

این چیرها گفتن ندارد ولی من نماز شبم‌ترک نمی‌شد و بدون وضو روی تشک نمی‌رفتم. روز فینال کراسنویارسک، یادم رفته بود وضو بگیرم به خاطر همین دقایق آخر این کار را انجام دادم. داشتم بند کفش‌هایم را می‌بستم که‌امیر خادم آمد دنبالم و گفت: پسره (گری کولات) داره می‌ره روی تشک، چرا نمی‌یایی؟ وقتی دید مشغول چه کاری هستم، دیگر حرفی نزد.

با قهرمانان و هم تیمی‌های سابقت در ارتباطی؟

نه، 10 بار به علی حیدری زنگ زدم تا مادرش را ببینم. من و حیدری قبلاً ارتباط نزدیکی داشتیم ولی او به تماسم اهمیتی نداد و دست آخر خودم به منزلشان رفتم و فقط مادرش را دیدم. چند روز پیش هم تصادفاً علی دبیر و پژمان درستکار را درسالن تمرین دیدم. دبیر بچه خاکی و خوبی است. او در مورد من صحبت‌هایی کرده که واقعاً ممنونش هستم.

چرا حیدری چنین برخوردی با تو داشت؟

نمی‌دانم، حتماً در حدش نیستم! الان من در شهر او هستم ولی حیدری از من سراغی نمی‌گیرد. فقط ابراهیم جوادی واقعاً مرا حمایت می‌کند و همه جوره هوایم را دارد.

فکر می‌کنی حرفی ناگفته باقی مانده باشد؟

من یک جراحی پیش رو دارم، امیدوارم همه چیز به خوبی پیش برود. امروز هر چه توی دلم بود گفتم. تا حالا خیلی‌ها گفته بودند بیا ولی من نرفتم و بعضی‌ها هم چیزهایی نوشتند که حرف من نبود. حالا برگشته‌ام و می‌خواهم زندگی کنم. به خاطر خودم، به خاطر دخترم، به خاطر ...

داستان تصویری یک رئیس جمهور

رهبرمعظم انقلاب درحکمی آیت الله آقای حاج شیخ صادق آملی لاریجانی را به ریاست قوه قضائیه منصوب کردند.

به گزارش خبرگزاری تابناک، حضرت آیت الله خامنه ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی در حکمی آیت الله آقای حاج شیخ صادق آملی لاریجانی را به ریاست قوه قضائیه منصوب کردند.

بنا به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، متن حکم مقام معظم رهبری به این شرح است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

جناب مستطاب حجة ‌الاسلام و المسلمین آقای حاج شیخ صادق آمُلی لاریجانی، محقّق فرزانه و ارجمند دامت‌توفیقاته

اکنون که دوران تمدید شده‌ مسئولیت آیت الله آقای هاشمی‌شاهرودی در قوه‌ قضائیه به پایان رسیده است، با تشکر و تقدیر از مجاهدت ها و خدمات ارزنده و ماندگار ایشان، جنابعالی را که از برجستگان علمیِ حوزه‌ علمیه‌ قم و برخوردار از روحیه‌ و توان نوآوری و ابتکار می باشید، براساس اصل یکصدو پنجاه‌ و هفت قانون اساسی، به ریاست قوه‌ی قضائیه‌ جمهوری اسلامی‌ایران منصوب می کنم.

با گذشت سه دهه از آغاز تشکیلات نوین دادگستری و کسب تجربیات گرانبها و آزمون و خطاهای اجتناب‌ناپذیر، اکنون چشمداشتِ سلامتِ ارکان و اتقانِ احکام و سرعت و سهولت در اجرای عدالت، از دادگستری جمهوری اسلامی، انتظاری بحق است که مسئولان این پیکره‌ عظیم و دستگاه های جانبی آن باید در برآوردن آن با همه‌ توان از هیچ کوشش و ابتکاری فروگذار نکنند، اینجانب بجِّد امیدوار است که دوران مدیریت جنابعالی با توجه به فراهم آمدن بسیاری از زیرساختهای لازم و با تکیه بر صلاحیت های علمی و عملی آن جناب، دوران شکوفائی قوه‌ قضائیه به شمار آید.

توفیقات جنابعالی و همکاران محترم و قضات شریف را از خداوند متعال مسئلت می کنم.

سیدعلی خامنه ای

****

ما نیز این انتصاب بجا و شایسته را به تمام مازندرانی های عزیز تبریک و تهنیت عرض نموده توفیقات روز افزون برای این استاد فرزانه و دانشمند آرزومندیم.امید آن داریم که با ریاست این دو برادر بزرگوار ـ هم وطنان مازنی ـ روز بروز مازندران عزیز را آباد تر از قبل مشاهده نمائیم.

8 تشکل بسیج دانشجویی دانشگاههای بزرگ تهران

 

نامه بسیج دانشجویی 8 دانشگاه بزرگ تهران که به همراه دیگر تشکل های دانشجویی موتور محرک حمایت‌های مردمی از دکتر احمدی نژاد در چند سال اخیر به حساب می آیند در نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور از انتخاب رحیم مشایی به معاون اولی رئیس جمهور ابراز نارضایتی کردند.

به گزارش رجانیوز، در این نامه که امروز در اختیار رسانه ها قرار گرفت، همچنین به احتمال حضور کردان و رحیمی در کابینه دهم اشاره شده و آمده است: هر اندازه که این آقایان پاک و حتی توانمند هم باشند، به هر حال وجودشان مایه‌ قرارگیری دولت در موضع اتهام است.

متن نامه بسیج دانشجویی دانشگاه‌های امام صادق(ع)، امیرکبیر، تهران، خواجه نصیرالدین طوسی، صنعتی‌شریف، شهید بهشتی، علامه طباطبایی، علم و صنعت به رئیس جمهور به شرح پیوست است: